Maandag

Geen koffie voor mij, dus de dag start met een straffe thee. Ik merk aan mijn collega’s dat er een lichte spanning in de lucht hangt , een mengsel van gunnen en missen. Het stukje leiderschap en autoriteit dat ik hier dagelijks neerzet, zal even ontbreken. Maar ik vertrouw volledig op hun doorzettingsvermogen, passie en professionaliteit.

Bovendien is het komkommertijd, en dat scheelt. De grootste stormen liggen nu toch even stil.

Nog één keer doorpakken: straks lekker een bammetje lunchen, daarna langzaam afbouwen. De motor draait nog, maar staat al te pruttelen in stationair. De horizon lonkt, en de reis begint steeds meer vorm te krijgen.